Απαντήσεις σε τρία ερωτήματα δημοσιογραφικής έρευνας της Σώτιας Ζένιου
1. Ποια είναι η άποψή σας για την ομοφυλοφιλία, είναι επιλογή, αρρώστια ή διαστροφή;
Από την άποψη του ήθους του χριστιανού, που συνοψίζεται στη στοίχιση και στην υπηρέτηση του σχεδίου του Δημιουργού για την κτίση και τον άνθρωπο, η ομοφυλοφιλία, όπως, άλλωστε, και η γαστριμαργία ή η συκοφαντία, λόγου χάριν, είναι ανηθικότητα, είναι αμαρτία, είναι, δηλαδή, αποτυχία του ανθρώπου να πραγματοποιήσει το σχέδιο του πλάστη το σχετικό με αυτόν. Ακριβέστερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι συνέπεια της αμαρτίας, της άστοχης επιλογής της αυτονόμησης του ανθρώπου από το Θεό, που επέφερε στη ζωή του την ασθένεια, τον πόνο και το θάνατο. Ειδικά, μάλιστα, κάθε χρήση του ανθρώπινου σώματος πέρα από ή ενάντια στις προδιαγραφές του παραποιεί, διαστρεβλώνει και παραχαράττει το σκοπό για τον οποίο αυτό προορίστηκε, και συνεπώς επιβεβαιώνει και διαιωνίζει την καταστροφική αποκοπή του ανθρώπου από την πηγή της ζωής. Βέβαια, ο άνθρωπος πλάστηκε ελεύθερος να επιλέγει και να καθορίζει το περιεχόμενο του βίου του. Εντούτοις, η άσκηση της ελευθερίας του, παρότι τυγχάνει απόλυτου σεβασμού από τον Κτίστη του, και οφείλει να τυγχάνει σεβασμού και από όλους όσοι τον περιστοιχίζουν, δεν αποτελεί δικαίωση των όποιων εσφαλμένων επιλογών του.
2. Είναι γενική αυτή η τοποθέτηση;
Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με κριτήρια ηθικής προχριστιανικών, ίσως και ορισμένων σύγχρονων μη χριστιανικών κοινωνιών, είναι αποδεχτές διάφορες μορφές ομοφυλοφιλίας. Είναι, όμως, εξίσου σαφές ότι η ομοφυλοφιλία είναι έξω, ως εκδήλωση αμαρτωλή, από τα πλαίσια του χριστιανικού ήθους, άρα για ένα χριστιανό είναι ανηθικότητα. Άλλο, τώρα, ότι είναι, ασφαλώς, ισχυρότερη ανηθικότητα το ποδοπάτημα του διπλανού, η εκμετάλλευση του αδύνατου, η αλαζονική διεκδίκηση του συμφέροντος, η αδιαφορία για τα πάθια και τους καημούς του κόσμου, η εγωιστική χρήση της κτίσης κ.λ.π. κ.λ.π., καταστάσεις που υποκριτικά και τεχνηέντως παραβλέπονται, συχνά και από τους αμύντορες του χριστιανικού ήθους. Η επικέντρωση της αμαρτωλότητας στη σεξουαλική συμπεριφορά κάθε άλλο παρά συνάδει με τα πραγματικά κριτήρια της Εκκλησίας.
3. Κινδυνεύει η κοινωνία από την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας;
Το ήθος του ανθρώπου κινδυνεύει κυρίως από δυο μεριές· και οι δυο εξαρτιούνται πάντα από τους πνευματικούς ταγούς της κοινωνίας. Η παρουσία του αμαρτωλού συνανθρώπου δεν αποτελεί κίνδυνο· ίσως να αποτελεί πρόσφορη περίσταση για μετάγγιση αγάπης. Η περιχώρηση προς τον ιδιόρρυθμο συνάνθρωπο επίσης δεν αποτελεί κίνδυνο· ίσως να αποτελεί ευκαιρία για υπερνίκηση του ατομισμού. Οι προγραφές και εκκαθαρίσεις που εφαρμόστηκαν σε παλαιότερες εποχές, δεν απέτρεψαν, αντίθετα, συχνά επιτάχυναν την έκλυση του κοινωνικού ήθους.
Κίνδυνος υπάρχει από την έλλειψη/απόκρυψη θετικών παραδειγμάτων, στη χριστιανική κοινωνία έλλειψη α γ ί ω ν , και, πολύ περισσότερο, από την ανάρρηση και προβολή αρνητικών προτύπων, κατάσταση από την οποία υποφέρει πραγματικά η κοινωνία μας. Κίνδυνος υπάρχει για το ήθος μας, ιδίως το ήθος των νέων και από την υποστολή του ρόλου της παιδείας και, πολύ περισσότερο, από τη λειτουργία αλλοπρόσαλλης ή ανερμάτιστης παιδείας που δεν προσφέρει τον απαραίτητο εξοπλισμό στο κάθε ξεχωριστό ανθρώπινο πρόσωπο για να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις εκάστοτε τρέχουσες προκλήσεις και ανάγκες· παιδείας που παράγει αντί ελευθέρων δημιουργών, άκριτους καταναλωτές προϊόντων και ιδεών. Με τέτοιους πολίτες υπάρχει το ενδεχόμενο, μάλλον η μεγάλη πιθανότητα, η αμαρτία να προαχθεί σε τρόπο ζωής, οπότε κανένας απαγορευτικός νόμος δεν επαρκεί για να ανακόψει την κοινωνική αποσάθρωση. Αν οι πρόμαχοι της ηθικότητας είχαν πράγματι στόχο ανάλογο με τις διακηρύξεις τους θα φρόντιζαν να παρέχουν, πρώτα οι ίδιοι, θετικά παραδείγματα, και κατάλληλη παιδεία, ικανά να θωρακίζουν τα μέλη της κοινωνίας και να εξασφαλίζουν την προκοπή, εκκλησιαστικά τον α γ ι α σ μ ό τους.
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2008
ΕΥΡΩ

Γιορτάζουμε την εξαφάνιση ενός ακόμα υπολείμματος της αποικιοκρατίας από την Κύπρο με την προσδοκία να αποσυρθεί σύντομα και το τελευταίο: οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η εισαγωγή του ΕΥΡΩ αποτελεί κυρίως πολιτική κατάκτηση και διαδικασία απελευθερωτική, γιαυτό για τον κάθε πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι, όπως και για τη μικρή Αναστασία Ζεβεδαίου που βραβεύτηκε για τη ζωγραφιά που δημοσιεύω, αιτία χαράς.
Η ζωγραφιά παριστάνει την κυπριακή οικογένεια να κόβει τη βασιλόπιττα του 2008 και να βρίσκει το φλουρί-ΕΥΡΩ.
Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2008
2008 - 366 μερόνυχτα
Το 2008 είναι έτος δίσεκτο. Η πρώτη σκέψη που μας έρχεται όταν το ακούμε σχετίζεται με την κακοτυχία. Προλήψεις του παρελθόντος, στηριγμένες ενδεχομένως σε κάποιες συμπτώσεις, συνδέουν τα δίσεκτα έτη με δυστυχίες προσωπικές και κοινωνικές· έτσι έφτασε «δίσεχτος χρόνος» να σημαίνει περίοδο δυστυχίας. Τι σημαίνει, όμως, στην πραγματικότητα, δίσεκτο έτος;
Έτος είναι το χρονικό διάστημα που χρειάζεται η Γη για να συμπληρώσει μια ολοκληρωμένη περιστροφή γύρω από τον ήλιο· το μερόνυχτο, εξάλλου, δημιουργείται από μια διαφορετική κίνηση της Γης, την περιστροφή γύρω από τον άξονά της, που είναι εντελώς ανεξάρτητη από την πρώτη. Η περιστροφή γύρω από τον ήλιο, σύμφωνα με αστρονομικές μετρήσεις, διαρκεί 365 μερόνυχτα (εικοσιτετράωρα) και σχεδόν έξη ώρες ακόμα, δηλαδή ένα τέταρτο του μερόνυχτου. Αυτά τα ...περισσεύματα κάθε έτους, επειδή αν τα υπολογίζαμε στο τέλος του θα μπερδεύονταν οι ώρες, μια και η Γη δεν είναι δυνατό να σταματήσει να γυρίζει γύρω από τον άξονά της, κι έτσι ο ήλιος ανατέλλει σταθερά στην ώρα του, τα αθροίζουμε ανά τέσσερα, συμπληρώνουμε ένα εικοσιτετράωρο και το προσθέτουμε ως επιπλέον μερόνυχτο στο χρονικό διάστημα κάθε τέταρτου έτους. Το έτος αυτό, μετά από τούτη την προσθήκη δεν έχει πια 365 εικοσιτετράωρα/μερόνυχτα, αλλά 366. Να, λοιπόν, τα δύο έξη που υποδηλώνει η λέξη δίσεκτο (δις [=δυο φορές]-εξ [έκ-ση]). Επειδή, μάλιστα, το περίσσευμα κάθε έτους είναι σχεδόν, όχι ακριβώς, 6 ώρες, -είναι κάτι λιγότερο-, για να έχουμε μεγαλύτερη ακρίβεια στις μετρήσεις αθροίζουμε κι αυτά τα υστερήματα έτσι, που κάθε 128 χρόνια να συμπληρώνουν ένα εικοσιτετράωρο. Τότε ένα έτος που θα είχε σειρά να ήταν δίσεκτο, καθορίζεται να έχει 365 μόνο μερόνυχτα.
Αξίζει να προσέξουμε ότι η λέξη δίσεκτο γράφεται, βέβαια, με -ι- και όχι με -υ-, πράγμα που θα συνέβαινε αν είχε η λέξη πρόθεση να δηλώσει σχέση με τη δυστυχία. Άλλωστε, η ...παρεξήγηση υποβοηθιέται κυρίως από τον παρόμοιο ήχο του πρώτου συνθετικού της λέξης δίσεκτο με το πρώτο συνθετικό (δυσ-=κακώς) πολλών λέξεων που αναφέρονται σε αρνητικές καταστάσεις.
Είναι, οπωσδήποτε, περιττό, αλλά πρέπει -ενόψει των προλήψεων και των παρεξηγήσεων- να τονίσουμε πως ούτε δύο ούτε εξηνταδύο 6, ούτε και οποιαδήποτε άλλη διαφοροποίηση του αριθμού των εικοσιτετραώρων του έτους, είναι δυνατό από μόνη της να επηρεάσει τη ζωή του ανθρώπου και του κόσμου, που βρίσκεται στα χέρια του Κυβερνήτη Δημιουργού και διέπεται μόνο από την θεία του πρόνοια. Μόνο η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, αν εκδηλωθεί ως αμαρτία, αλλοιώνει και ξεστρατίζει τη ζωή του καθενός και του συνόλου από τον αληθινό προορισμό της.
Ξεκινώντας, λοιπόν, με τις ευλογίες τις Εκκλησίας και τις ευχές των αγαπημένων μας και τούτο το δίσεκτο έτος, ας το δούμε θετικά, ας το αξιοποιήσουμε πληρέστερα. Μας προσφέρει ένα εικοσιτετράωρο παραπάνω για δημιουργία, για πρόοδο, για έργα καλοσύνης, για ευκαιρίες συγχώρεσης, για δοξολογία του Θεού. Καλή χρονιά!
Έτος είναι το χρονικό διάστημα που χρειάζεται η Γη για να συμπληρώσει μια ολοκληρωμένη περιστροφή γύρω από τον ήλιο· το μερόνυχτο, εξάλλου, δημιουργείται από μια διαφορετική κίνηση της Γης, την περιστροφή γύρω από τον άξονά της, που είναι εντελώς ανεξάρτητη από την πρώτη. Η περιστροφή γύρω από τον ήλιο, σύμφωνα με αστρονομικές μετρήσεις, διαρκεί 365 μερόνυχτα (εικοσιτετράωρα) και σχεδόν έξη ώρες ακόμα, δηλαδή ένα τέταρτο του μερόνυχτου. Αυτά τα ...περισσεύματα κάθε έτους, επειδή αν τα υπολογίζαμε στο τέλος του θα μπερδεύονταν οι ώρες, μια και η Γη δεν είναι δυνατό να σταματήσει να γυρίζει γύρω από τον άξονά της, κι έτσι ο ήλιος ανατέλλει σταθερά στην ώρα του, τα αθροίζουμε ανά τέσσερα, συμπληρώνουμε ένα εικοσιτετράωρο και το προσθέτουμε ως επιπλέον μερόνυχτο στο χρονικό διάστημα κάθε τέταρτου έτους. Το έτος αυτό, μετά από τούτη την προσθήκη δεν έχει πια 365 εικοσιτετράωρα/μερόνυχτα, αλλά 366. Να, λοιπόν, τα δύο έξη που υποδηλώνει η λέξη δίσεκτο (δις [=δυο φορές]-εξ [έκ-ση]). Επειδή, μάλιστα, το περίσσευμα κάθε έτους είναι σχεδόν, όχι ακριβώς, 6 ώρες, -είναι κάτι λιγότερο-, για να έχουμε μεγαλύτερη ακρίβεια στις μετρήσεις αθροίζουμε κι αυτά τα υστερήματα έτσι, που κάθε 128 χρόνια να συμπληρώνουν ένα εικοσιτετράωρο. Τότε ένα έτος που θα είχε σειρά να ήταν δίσεκτο, καθορίζεται να έχει 365 μόνο μερόνυχτα.
Αξίζει να προσέξουμε ότι η λέξη δίσεκτο γράφεται, βέβαια, με -ι- και όχι με -υ-, πράγμα που θα συνέβαινε αν είχε η λέξη πρόθεση να δηλώσει σχέση με τη δυστυχία. Άλλωστε, η ...παρεξήγηση υποβοηθιέται κυρίως από τον παρόμοιο ήχο του πρώτου συνθετικού της λέξης δίσεκτο με το πρώτο συνθετικό (δυσ-=κακώς) πολλών λέξεων που αναφέρονται σε αρνητικές καταστάσεις.
Είναι, οπωσδήποτε, περιττό, αλλά πρέπει -ενόψει των προλήψεων και των παρεξηγήσεων- να τονίσουμε πως ούτε δύο ούτε εξηνταδύο 6, ούτε και οποιαδήποτε άλλη διαφοροποίηση του αριθμού των εικοσιτετραώρων του έτους, είναι δυνατό από μόνη της να επηρεάσει τη ζωή του ανθρώπου και του κόσμου, που βρίσκεται στα χέρια του Κυβερνήτη Δημιουργού και διέπεται μόνο από την θεία του πρόνοια. Μόνο η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, αν εκδηλωθεί ως αμαρτία, αλλοιώνει και ξεστρατίζει τη ζωή του καθενός και του συνόλου από τον αληθινό προορισμό της.
Ξεκινώντας, λοιπόν, με τις ευλογίες τις Εκκλησίας και τις ευχές των αγαπημένων μας και τούτο το δίσεκτο έτος, ας το δούμε θετικά, ας το αξιοποιήσουμε πληρέστερα. Μας προσφέρει ένα εικοσιτετράωρο παραπάνω για δημιουργία, για πρόοδο, για έργα καλοσύνης, για ευκαιρίες συγχώρεσης, για δοξολογία του Θεού. Καλή χρονιά!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

